The Harmonica Music Factory

Home Products About Us Gallery Contact Us

Vader Toon stopte toen hij met pensioen ging om van zijn rust te genieten in Brabant. We vonden toen Frans Pauli bereid om hem op te volgen. Daar waren we zeer vereerd mee. Frans speelde namelijk van 1962 tot 1969 in het Hotcha Trio. Hij verving daar Jan Vuik als vinetist. Wel waren het niet meer de gloriejaren van het befaamde trio, want zoekend naar populariteit in een sterk muzikaal veranderde wereld greep men regelmatig naar het wat je zou kunnen noemen het "eerbied voor je grijze haren repertoire". Voor de meeste oude Hotchafans niet echt een repertoire om met weemoed aan terug te denken. Frans maakte met de Hotcha’s nog twee platen, waarvan de laatste met Geert van Driesten zowel op bas als op melodie harmonica.  Maar die platen haalden bij lange na niet meer het niveau van het trio uit de jaren 50.  

In de bezetting met Frans hebben ze een aantal jaren gespeeld met redelijk succes. Ze hebben in die tijd nog een demo gemaakt in een klein pas beginnend studiootje. Maar door diverse oorzaken kwam de klad erin. Ze speelden vaak op locaties, zoals disco's, die wat minder geschikt waren. Het publiek wilde na de keiharde discomuziek graag met elkaar praten onder het drinken van een drankje en dan moesten zij optreden. Daar moet je tegen kunnen. Daarnaast was het verwachtings­patroon met Frans erbij wat opgeschroefd en als er dan teleurstelling was na een minder geslaagd optreden, ontstonden er irritaties, waardoor het trio in 1978 uiteindelijk ter ziele ging.

 Nico alleen

Tussen 1978 en 1980 heeft Nico wat in z'n eentje zitten experimenteren met een 4-sporen Teac taperecorder. Hij speelde naast melodie, ook vineta (van Pa Toon) en Bas (nieuw toen; blaast hij nog steeds op) begeleid door een peperdure, tok, tok, tok.. Ritmebox, die later niet echt bruikbaar bleek.  De opnames zijn leuk voor het familie archief, maar minder geschikt voor publicatie. Later kocht hij een Yamaha enkelklavier orgeltje om in eerste instantie het arrangeren wat beter mogelijk te maken. Later werd de ritme automaat ervan met succes ingezet voor ritmische begeleiding.

 Nico en Frans

In 80/81 belde Frans Pauli Nico op met de mededeling, dat hij weer muziek wilde maken. En zo geschiedde. Niet meer om op te treden, want nu stond de taperecorder centraal. In eerste instantie werden opnames gemaakt in triovorm zonder begeleiding. Nico speelde melodie en bas, terwijl Frans vineta speelde en later soms harmonetta. Behalve het prettige gebruik van een 4-sporen recorder, hadden ze niet de juiste effectapparaten en/of equalizers om voor hen bevredigende opnames te maken.

Ze werden in die tijd gevraagd om voor een feest een begeleiding op de band te, waarmee men de ingestudeerde liedjes kon mee zingen. Toen kwamen ze op het idee om de ritmische begeleiding van het Yamaha orgeltje te gebruiken. Dat beviel zo goed, dat ze die begeleiding ook bij de eigen opnames zijn gaan gebruiken. Ze hebben daarna nooit meer anders gedaan, ook bij de optredens met hun latere trio's. Nico is ervan overtuigd, dat die begeleiding, later verbeterd door midi en computer,  een belangrijke rol heeft gespeeld in het latere succes. Tussen 1982 en 1990 hebben Nico en Frans opnames  gemaakt met Yamaha ritmische begeleiding, die in ieder geval het aanhoren waard zijn.